HSP’ers hebben geen problemen, ze hebben oplossingen

HSP op het werk.

Zomaar een site:

De begeleiding door HSP coaching is specifiek gericht op het aanpakken van werkgerelateerde problemen die te maken hebben met je sensitiviteit. Er kunnen zaken aan de orde komen als begrenzen, rust vinden, minder afgeleid zijn, je ruimte innemen, energie en kracht opbouwen, drempels overwinnen, grip krijgen op je gevoel, stressbestendigheid vergroten, assertiever communiceren, jezelf meer profileren, enzovoorts.

Typerend.

Problemen als ingang.

Het lijkt het sociale weerbaarheidsclubje van de basisschool wel.

Even apart gezet omdat jij de problemen hebt, en we gaan je er bij helpen. We gaan je in je kracht zetten, zodat jij je staande kunt houden.

Wel-heel-harde-vloek!

Het feit dat 20% van de mensen HSP is, betekent evolutionair gezien wel iets.

We zijn er niet voor niets.

Als iemand opmerkt dat  hij een brandlucht ruikt, wat doen we dan?

Gaan we een raam open doen?
Adviseren we hem om wat vaker pauze te nemen als hij er last van heeft?
Steken we een leuk wierrookje voor hem aan?
Gaan we hem leren om wat minder last te hebben van die reuk?

Of gaan we kijken of er ergens brand is?

Wij HSP’ers vangen signalen op die anderen niet merken;
leggen verbanden die anderen niet zien;
we zijn qua out-of-the-box denken 3 Matroesjka-poppetjes verder dan anderen;
we weten vaak waarom anderen niet kunnen zien wat wij zien;
en zelfs waarom anderen niet wíllen zien wat wij zien.

Zulen we het eens omdraaien?

Zullen we de anderen eens leren wat ze aan ons hebben?

Ja, en dan mogen wij ook aan de slag. Want al die dubbele lagen die we zien, en die jarenlang ontkend zijn, hebben ons schichtig en schuw gemaakt.

Maar we hebben geen problemen.

We hebben oplossingen.

Laten we dáár nou eens van uit gaan.

 

 

Ik ga bedrijven leren hoe ze wél gebruik van ons kunnen maken.  Interesse?

 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* indicates required



 

 

 

 

iets met mindset? nee laat maar

Ik liet ze aan me voorbij gaan, de mindset trainingen, workshops, studiedagen

bleh . . . hype . . .

en ik zag niet eens de ironie van het feit dat ik vond dat mindset niet iets was dat je even in een cursusje moest leren.

Weet je, ik vond het net zo iets als die tekencursus op TED. Die heb ik ook weggeklikt toen ik hem voor het eerst tegen kwam.

Ja, dat is geen tekenen, dat is een kunstje aanleren.

Het is mijn haat liefde verhouding met trainen.

Ik trainde en begeleidde vooral op gevoel. Als ik begin met een techniek of een theorie gebeurde er toch altijd iets waardoor ik daar weer van af moest wijken.

Want in één ding ben ik een kei (natuurtalent, zou ik bijna kunnen zeggen, maar dan weet jij niet  meer wat ironie is en wat niet).

Ik kan veiligheid bieden. Ik kan een veilige setting creeëren, waarin mensen respectvol met elkaar omgaan

En dan komen er altijd mooie dingen naar boven. Zonde om je dan nog bezig te houden met technieken, oefeningen, theorieën.

Dacht ik dus.

En nu volg ik een opleiding¹ bij Gave Mensen en alsof de duvel er mee speelde, ik kreeg het bovenstaande filmpje weer te zien.

We waren met z’n allen aan het tekenen, en bespraken na wat er in ons gebeurde.

En toen besefte ik pas wat ik aan het doen was met het woord truukje.

Als iets te leren is, is het een truukje, dacht ik.

Dan is de echte magie er af, dacht ik.

Maar dat is natuurlijk ook een manier om mezelf te saboteren, uit (ja hoor daar istie)  angst om te falen.

Want door de systematiek los te laten, heb ik een open eind. Elk resultaat is goed.

Dat is mooi.  Dat open einde is precies waar het bij moed om te falen gaat. Er bestaan geen fouten, alles is een leerproces.

Maar dat was in mijn geval maar de halve waarheid.

Een open einde houden om niet te willen mislukken is niet hetzelfde als elke uitkomst accepteren. Het één is angst, het ander vertrouwen.

Ik ontnam mezelf de kans om te groeien, om nog effectiever te worden. Ik vond effectiviteit zelfs een vies woord, want dat rook naar truukje.

Het maakte dat ik mijn trainingen niet durfde te verkopen. Ik was dan wel zeker dat er iets gaafs ging gebeuren, maar kon niet benoemen wat.

Dat was wat er gebeurde op het einde van de dag. Ik beseft hoeveel krachtiger ik zou worden als ik wél alle technieken in zou zetten. Want ik heb er natuurlijk wel een hele zwik.
Als ik zou leren welke ik waar en wanneer kan toepassen.
Als ik er nog meer tot mijn beschikking zou hebben.
Als ik steeds beter weet wat ze wel en niet doen.
Als ik weet hoe ik ze op verschillende manier in kan zetten, want de setting doet erg veel.

Dát is pas echte magie. Niet de magie van een tovenaarsleerling die over stroomt van talent, maar magie van een meester die dat talent beheerst en ontwikkelt.

En dát is precies wat ik nu aan het doen ben met de opleidingen die ik volg.

En toen besefte ik.

Ik kan meer dan ik ooit dacht.

Véél meer.

 

 

 

 

¹

Ik volg het jaartraject bij Gave Mensen.

Daar zitten o.a. de opleidingen “Master of Emotions” en “Moed om te Falen” in. Bovenstaand stuk gaat over dagdeel 2 van “Moed om te falen”

Hoe we de woorden die ons raakten kunnen helen

Wat waren de woorden waarmee jij naar beneden werd gehaald, vroeg ik in een blogpost.

Ik deelde het op facebook, en laat hier een greep uit de reacties zien.

Het lijkt wel een #metoo.

Dit is hoe we geestelijk aangerand worden:

Je bent naïef.

‘Is het echt zó erg?’

aansteller

Je hebt gewoon een moeilijk karakter..’

Je bent naïef.

Je hoeft het alleen maar niet meer te doen

“Je moet niet zoveel denken.”

“Je denkt teveel.”

Iedereen wordt wel eens gepest., Iedereen is wel eens moe. Iedereen is voelt zich wel eens depressief. Etc.

Stel je niet aan, het is niet eng.

Jij weer natuurlijk

Te… veel, gevoelig, slim, snel, luid, aanwezig…

Jij bent nu mbo en je wordt nooit meer dan dat!”

Dom, Dik en lelijk. En je praat en lacht te hard.

Je bent TE lief. Je bent stront voor mij. Hou toch eens op met zo aardig zijn.

Stel je niet zo aan.

Trek het je niet zo aan. Daar moet je maar tegen kunnen. Waarom huil je nou? doe niet zo moeilijk. Doe eens enthousiaste

Het waren niet de woorden, maar vooral de non verbale communicatie en de afwezigheid van positieve aandacht

“Is er eigenlijk iets wél goed aan jou?”

Stel niet zo aan”. Huilebalk. Sloddervos.

Dit is vast te moeilijk voor je.

Dat kun jij toch niet

Je hebt bloemkolenverstand

Huilen is niet professioneel

Wat heb jij nou te vertellen?

Ik weet het gewoon niet met jou

Anderen doen hier nooit moeilijk over

het is gewoon een kwestie van discipline, dus het ligt aan jezelf.

Je stelt je aan.

Je denkt te veel.

Je bent onbetrouwbaar.

Je bent veel te lief.

Je denkt dat je het leed van de hele wereld op je schouders moet nemen.

 

 

Waarom doen mensen dit?

Ja ik heb het ook gedaan, en zal vast nog wel eens iets zeggen dat verkeerd binnen komt.

We projecteren onze eigen onhandigheid met de wererld op anderen.

Soms knallen we onze frustratie en onvrede er rechtstreeks naar anderen uit (er waren nog ergere uitspraken dan ik in deze selectie liet zien)

Soms willen we advies geven, maar doen we dit vanuit onze eigen pijn.

En de “wees niet naiëf”, en “je kunt het niet aan” achtige opmerkingen zijn vast bedoeld om iemand te behoeden voor teleurstellingen.

Maar dat is zooo zonde!

(Ouders, als jullie mee lezen!)

Die teleurstelling hebben we nodig!

We hebben het niet nodig dat mensen ons daar voor behoeden. We hebben het nodig dat mensen er met ons zijn als we het voelen.

Want allleen  als we die teleurstelling durven voelen kunnen we er door groeien.

En dat is ook hoe we deze woorden kunnen helen in ons zelf.

Niet door keihard het tegendeel te gaan bewijzen.  Daarmee bouwen we aan onze schil. Een schil die op zijn beurt een nieuw zinnetje gaat toevoegen aan bovenstaande lijst.

Bovendien, we hebben niets te bewijzen.

We hebben ons zelf lief te hebben zoals we zijn.

En we mogen dat best anderen bij gebruiken.

En dan gaan we zien dat júist die dingen waardoor we anders waren

de dingen waar we commentaar op kregen

de dingen die we gingen verstoppen

de dingen waar we ons zo voor schamen,

dan gaan we zien dat dát onze grootste kracht is,

dat dát is waar de wereld op wacht

 

De wereld wacht op jou

 

 

Welke woorden hebben jou ooit onderuit gehaald?

Welke woorden heb je geslikt?

Omdat je toen nog niet wist dat je een keuze had:

proeven,

en uitspugen als het niet past.

Welke woorden draag je misschien nog steeds met je mee?

 

De mijne waren:

  • luchtfietser, dromer, luchtkastenbouwer
  • zo zit de wereld niet in elkaar

En bij die laatste denk ik nu: nou, dan wordt het tijd om daarwat aan te doen!

 

Ik ben benieuwd, schrijf in je reactie hieronder tegen welke woorden jij bent aangeknald.

liefs

vanbinnenuit veranderaars gezocht

Ik blog de lange versie van mijn about me. Mijn ideeën en gedachten worden pas helder als ik ze aan de andere kant van mijn blog als lezer tegen kom.

Ik werkte op het arbeidbureau, dat heette toen nog zo.

En ik had gave plannen:

In 1991 bedacht ik dat elke omscholingcursus (ja daar was toen nog geld voor) moest starten met een meerdaagse training, inclusief overnachting. Een prachtkans om jezelf op alle manieren tegen te komen. Een kans om een groep te smeden die elkaar door dik en dun kon steunen, beter dan welke sollicitatielub dat toen kon. Ik had zelfs prachtige trainers om de training mee te geven. De trainingen waren op topniveau, beter heb ik ze in het bedrijfsleven amper gezien.

Het pilotjaar kende drie trainingen. Iedereen was enthousiast. Het bleef daarbij. Het management vond het te wazig en durfde het niet als standaard op te nemen die overnachtingen al helemaal niet.

In 1995 bedacht ik een nieuw soort POP, persoonlijk ontwikkelingsplan: De kern is niet: welke cursus is goed voor ons bedrijf, maar welke cursus is goed voor jouw ontwikkeling. Laat mensen de kant op groeien die bij ze hoort, al past die niet in het bedrijf. Als het niet past, beter toch om daar op tijd achter te komen, en de tijd gebruiken om voor bedrijf en werknemer een passende oplossing te vinden? Geen gedwongen, maar natuurlijke outplacement. En je bedrijf is een magneet voor iedereen die zich wil ontwikkelen.

Commentaar: Leuk bedacht, maar ik was een dromer. De wereld was er niet klaar voor.

In 2002 maakte ik een plan om bij re-integratie niet alleen te kijken naar de uitgevallen werknemer, maar om dit te zien als kans om het bedrijf blijvend te verbeteren. Onderzoek waardoor de werknemer is uitgevallen, kijk naar de stressoren op de werkvloer, en zorg dat de werkvloer gezonder wordt.

Ik kreeg het niet eens aan mij eigen manager verkocht.

Ik dacht té out of the box, en dat in een tijd dat het nog niet eens mode was om uit je box te denken.

Ik bleef zoeken naar de essentie van mijn werk, en hoe dat nog mooier kon. Ik heb mooie dingen ontwikkeld. Zoals een training omgaan met Tinnitus, en een assertiviteitcursus voor slechthorenden.

En uiteindelijk kostte het me teveel energie.

Ik wist niet dat mijn mismatch, inlusief de soms onhandige manier waarop ik mijn ideeën bracht voortkwamenuit mijn HSP zijn.

Ik dacht dat ik geen recht had om ruimte te vragen voor de manier waarop ik het beste kon presteren, en heb me in formats gewrongen waar ik ziek van werd.

Ik wilde dat ik mij als coach had gehad in die tijd.

Nu weet ik wat ik nodig had.

Nu weet ik dat ik dat wat ik gek of onhandig aan mezelf vond oké was, maar een vertaling nodig had.

Nu weet ik dat ik niet de enige ben.

Nu heb ik mensen om me heen die me aanmoedingen, en áls ze me een schop onder de kont geven,  vergroot die mijn vertrouwen in mezelf, in plaats van dat het me onderuit haalt. Omdat hij komt van mensen die het snappen.

HET snappen.

Dat is wat ik hier ga verzamelen.

Mensen die HET snappen.

Ik hoef je niet uit te leggen wat HET is. Dat weet je al.

Dus als jij zo dapper bent dat je nog steeds in de jungle van het bedrijfsleven opereert, nodig ik je van harte uit.

Ik vind je een held.

Want ik vertrok, en jij bleef.

En beiden hebben we andere dingen ontdekt.

Door afstand te nemen, zie ik nu beter wat er nodig is.

Ontmoet jouw eigen interne fan. Ik kan haar/hem wakker kussen, smen met jou.

Jouw interne fan staat aan de basis van de kracht die je nodig hebt om dat te doen wat je te doen hebt. Want jij weet al heel lang hoe het nóg veel mooier kan.

En ik heb ook de technieken om echte veranderingen in jouw team te bewerkstelligen. Zodat de kaars overla gaat branden.

Laten we geen tijd meer verspillen.

We maken die wereld mooier.

Het begint nu.

 

 

betekenis geven en growth mindset

Ik kwam hem tegen op een boekenmarkt: “A course in Miracles”, maar ik vond het niks.

Het begon al met een onmogelijke oefening:

“Dingen los zien van hun betekenis”

Dus een stoel moest ik los zien van wat het tot een stoel maakt. En dat kon ik niet. Ik kon wel bedenken dat het geen zit-ding was, maar dan werd het iets anders, een kunstvoorwerp. of zo. Toch weer betekenis.

Ik legde het boek weg, en het overleefde de verhuizing niet.

Dat was natuurlijk heel fixed-mindset van mij.

Ik mloest er aan denken omdat ik nu ga merekn hoe dingen zich los kunnen zingen van hun betekenis.

Ik maak elke ochtend, precies om 7 uur, een Youtube filmpje. (hier is het kanaal)

met maar één boodschap: Jij bent oké.

En sinds een paar dagen denk ik:  “als ik dan toch wakker ben, zal ik dat dan ook elke ochtend op facebook posten? Niet de video, maar gewoon het ‘Jij bent oké?’ ”

En na een paar dagen denk ik al:

  • Worden mensen daar niet een beetje moe van? Ze vinden het nu nog leuk, maar straks is het gewoon afgezaagd.
  • Betekent (!!)  het nog wel echt iets als ik dat standaard doe?
  • Moet ik daar niet elke ochtend een andere twist aan geven?

Allemaal oordelen, betekenissen die ik plak op het feit dat ik dat zinnetje elke ochtend op facebook zet. En tot nu toe probeer ik dat ook, steeds een beetje anders. Maar ook dat wordt straks ‘gezocht’.

Dat ritueel, de video en het facebookzinnetje, veranderen van betekenis naarmate ik het langere doe. Nu al! En ik ben pas op dag 11.

En zo lukt het me alsnog om de dingen los te zingen van hun betekenis. Om te zien dat het allemaal etiketten zijn die we zelf plakken. En zo krijgen ook een paar oude NLP-plattitudes over betekenis geven een nieuwe betekenis (ja dat is een Droste) :  ik heb dus een keuze. Ik geef zelf betekenis. Steeds opnieuw.

Ik vermoed dat hier ergens een koppeling te maken valt met Growth mindset.

Maar jullie zijn slim, maak die zelf maar. Ik ben benieuwd naar jullie bevindingen.

 

PS

Er bestaat ook betekenis vinden.

Dus ergens is er nog een mooi blog te schrijven over de balans tussen maken en vinden, tussen actief en re-actief. Beetje Yin-Yang eigenlijk, besef ik nu. En daar si al een intenet over vol.

 

Over de onzin van HSP testen

Ik wilde een voorbeeld geven, maar dat doe ik niet.

Want ik heb zoveel kritiek op de eerste de beste site die ik tegenkom als ik google op HSP test, dat het gaat lijken of ik die site ga afbranden, en dat is niet mijn intentie.

Maar kom op!

Die test is gewoon niet oké. En HSP is níet wat veel mensen er over schrijven.

Ik heb net de eerste twee dagen van “Master of Emotions” achter de rug. Xandra van Hooff is de enige die ik ken die zowel op ervaringsgebied als op wetenchappelijk gebied zo ver gegaan is als nodig is.

Want veel van wat ik lees op internet blijft akelig aan de oppervlakte.

Dat kan ik uitleggen aan de hand van een oefening die we deden op de opleiding. (Xandra heeft me gevraagd te zegen dat zij de oefening geleend heeft  van Elke van Hoof, de Vlaamse onderzoekster waar ze een postacademische opleiding bij heeft gevolgd)

Wat je ziet zijn strookjes met daarop random uitspraken over HSP, van het internet geplukt.

We moesten ze verdelen in drie groepen:

  1. Uitspraken die aangeven wat de kern van HSP is
  2. Uitspraken over de gevolgen van die kern (gevolgen zijn afhankelijk van de omstandigheden, en niet alleen van HSP)
  3. Uitspraken die te maken hebben met HSP, maar niet per sé HSP zijn (op twee manieren: anderen kunnen het ook ervaren en er zijn HSP’ers die dit niet ervaren)

Kijk maar een wat er over blijft in de linkerkolom (groep 1) . En kijk eens hoeveel kaartjes er in de rechterkolom liggen!

Ik ga hier nu niet vertellen wat die kern is. Dat komt. Later. Want ik heb alles nog net zo goed op een rij dat ik dat exact kan verwoorden. Niet gek! Als je bedenkt dat Xandra zo’n beetje alle belangrijke onderzoeken die raken aan HSP in haar theorie heeft gestopt. En overal zijn de categorieën en namen net even anders.

Ik maak daar wel een huiswerkopdracht van en die laat ik dan netjes nakijken door Xandra.

Een voorbeeldje dan:

  1. Heb je veel behoefte aan rust na drukke situaties/gebeurtenissen?

Ja, duh!

Maar dat heeft iemand met een burn-out ook!

Kijk, dat bedoel ik. Wel HSP gerelateerd, maar niet specifiek HSP. En ook niet het eerste waar ik op zou willen focussen.

Leuk hoor al die adviezen om je prikkels te managen. Maar ga ze eerst maar eens aan, en zie en voel wat ze met je doen. Durf je de dingen nog écht binnen te laten komen?

En daarom is de opleiding zo gaaf. Omdat we niet alleen die theorie krijgen.

We zijn ook aan het ervaren wat het met ons doet. Tot op het bot, en dieper. Want dwars door dat ongemak, en aan de andere kant er weer uit kun je pas ervaren hoe mooi HSP is en hoe mooi jezelf bent.

Dan ontdek je dat je al lang in je kracht stond, maar dat je dat gewoon iets anders interpreteerde.

Een hele gave opleiding voor hart en hoofd.

 

Keep you posted.

 

Love

 

Communicatie voor HSP’ers de theorie (deel 1)

De Axenroos, een communicatiemodel van Cuvelier.

Schitterend boek ook. Moet je lezen.

 

Maar voor nu. De theorie in het kort (nou ja, kort)

Ik ga hier trainingen in geven, want ik heb ontdekt dat HSP’ers makkelijk verstrikt kunnen raken in de miscommunicatie van anderen, meestal niet met opzet, maar wel even verwarrend.

 

Hoe kun je die knopen verwarren.

Daar gaat het hier over.

Maar de training elf is nóg belangrijker. Want je kunt deze hele theorie (net als andere theorieën trouwens) heel goed gebruiken om jezelf nóg beter te verstoppen, zelfs voor jezelf.

Dus handle with care!

Doe dit niet zonder je interne fan!

Daarom is mijn training ook zo nodig. Dan zorgen we dat we die er in mee nemen.

 

De Axenroos,

 

Loslaten.

 

  • loslaten
  • niet meteen reageren
  • voelen
  • ondergaan
  • met je aandacht in het hier en nu
  • twijfelen, zonder meteen een oplossing willen.

 

 

Loslaten is één van de Axen in de Axenroos. Een theorie die samen met de cirkel van bejegening een prachtig geheel vormt. (Beiden zijn van Ferdinand Cuvelier)

 

De Axenroos zorgt voor zuivere communicatie.

De cirkel van bejegening zorgt voor ronde communicatie/

 

Wat heb je er aan?

Communicatie begrijpen. Kijken waar je eigen gedrag vandaan komt. Snappen waarom mensen reageren zoals ze reageren.

De axenroos kan je helpen om zaken waarin je vast loopt op een andere manier aan te pakken.

Wat zijn axen?

Een ax is een door Cuvelier bedacht woord. Het is een manier van reageren op wat er op je af komt. Er zijn zijn axen. Zes goede manieren.

Het woord Ax lijkt een beetje op as. Als het model klaar is laat ik je de roos zien waar de axen als assen van een wiel hun eigen plaats hebben.

 

  • 6 Axen
  • 6 goede manieren van reageren:

 

Maar niet elke manier is in elke situatie handig. Welke manier het beste is hangt van jou af, en van de situatie.

De Ax van het loslaten

Loslaten is één van die manieren.  Loslaten kent vele vormen. Kijk nog maar eens naar het lijstje waar ik mee begon.

 

Axenroos, Houden.

 

  • vasthouden
  • behouden
  • jezelf inhouden
  • je mond houden
  • onthouden

 

Houden is in sommige opzichten de tegenovergestelde Ax van Loslaten.

Het is een bijzondere manier van reageren: niet reageren.

En soms kan dat een verpletterend effect hebben. Voor de ander, maar ook voor jou.

Houden geeft jou tijd om na te denken. Het geeft de ander ruimte om meer te vertellen, zodat jij meer informatie krijgt. In onderhandelingen wordt deze ax vaak gebruikt.

 

  • Sprekers maken gebruik van stiltes.
  • Een conflict kun je openbreken door te kiezen om juist niet te reageren.
  • Goede leraren krijgen hier een klas mee stil
  • Je geeft anderen de kans om met hun reactie te komen

 

Houden kan ook negatief uitpakken:

  • Als betrokkenheid nodig is neem je met houden te veel afstand
  • Als je het te vaak doet weten mensen niet wat ze aan je hebben
  • In een conflict kan te lang jezelf inhouden leiden tot “mokken”
  • Jezelf inhouden kan je weghouden bij je gevoel

Overeenkomst tussen houden en loslaten:

  • Beide Axen zijn neutraal.
  • Je kiest niet voor of tegen.

 

Verschil tussen houden en loslaten:

  • Loslaten is niet kiezen zonder de controle te willen.
  • Houden is niet kiezen, juist om die controle te houden.

 

Beiden hebben een heel ander effect op de ander, de situatie en vooral ook op jezelf.

 

 

Axenroos, Geven.

 

Dit is de favoriete Ax van de meeste mensen.

 

We kunnen makkelijker geven dan ontvangen. Toch springen we vaak niet handig om met dat geven. Als we te graag willen geven, wordt geven opdringen.

 

Geven wordt pas echt geven als de ander jouw paard in de bek mag kijken.

 

Als je het goed vindt dat de ander:

  • je advies niet aan neemt
  • jouw informatie niet nodig heeft
  • je kadootje wil ruilen
  • zich even niet wil laten bemoederen
  • liever even alleen is
  • nu even geen ruimte heeft voor jouw verhaal

 

Pas als je dat toestaat, kun je echt geven. Alles wat je aan biedt:

  • richtlijnen
  • informatie
  • een cadeautje
  • zorg
  • je bijzijn
  • iets over jezelf

 

Alles wat je aan biedt is toch alleen maar bedoeld om de ander te helpen?

En alleen de ander kan beslissen wat hij op dat moment nodig heeft. Zelfs als je beter denkt te weten, kun jij die beslissing niet voor hem nemen.

Als je het beter denkt te weten, en de ander jouw visie op wil dringen ben je aan het aanvallen. Soms kan dat nodig zijn. Maar aanvallen is niet geven.

 

O ja, moet ik dat nog zeggen?

Geven is pas geven als je niets terug verlangt.

 

Axenroos, Nemen

 

  • nemen
  • aannemen
  • accepteren
  • dankbaar zijn
  • luisteren
  • open staan
  • ontvangen

Allemaal woorden die op hun eigen manier passen bij de Ax van nemen.

 

Een makkelijke Ax, lijkt het. Maar net als bij geven maken we er ons vaak te gemakkelijk van af.

  • Luisteren met een half oor
  • Ja zeggen en nee bedoelen
  • kado’s die in de la belanden (of achter de rodondendron)
  • adviezen in de wind slaan (maar wat doe je met het advies: “je moet niet zo maar alles aannemen?”)

 

We doen alsof.

 

En dat maakt de communicatie er niet helderder op.

Als we vaker nee leren zeggen, kunnen we ook beter ja zeggen.

Neem jezelf eens voor om duidelijker te zijn. Durf te kiezen. Een van de krachtigste lessen die de Axenroos je leert is helder zijn in je communicatie. Laat je JA een echt JA zijn.

Geen Ja, maar.

Gewoon Ja.

Kun je niet kiezen? Ook goed, maar wees ook dan duidelijk. Je neemt niet, je laat los. Ook dat is goed.

 

Axenroos, Weerstaan.

 

  • nee zeggen
  • verdedigen
  • je verzetten
  • grenzen bewaken
  • bij je standpunt blijven

 

Als je vaker NEE zegt, kun je ook beter JA zeggen.

 

Ik heb dit als slechthorende moeten leren. Vaker zeggen:

  • nee ik heb het niet verstaan.
  • nee dat lukt mij niet op die manier
  • nee daar heb ik nu geen energie voor
  • nee daar ga ik niet naar toe

 

Als we onze grenzen beter kennen, kunnen we ze beter bewaken. Dan houden we meer energie over voor de dingen waar we wel voor kiezen.

 

Natuurlijk is het goed als je je grenzen verlegt. Maar ook dan blijven er grenzen. Ken ze. Bewaak ze. Verleg ze. Verken ze opnieuw en bewaak ze.

 

Nee zeggen is gezond. Nee zeggen geeft energie.

 

 

Axenroos, Aanvallen

 

  • aanvallen
  • kritiek uiten
  • iemand terecht wijzen
  • protesteren
  • actie voeren

 

Soms is het nodig om de aanval te kiezen. Er gebeurt iets dat in jouw ogen echt niet kan. Afzijdig blijven (zie: houden) is nu niet mogelijk. Je moet actie ondernemen want dit kun je niet laten gaan.

 

Dit is het moment om duidelijk te zijn. Misschien moet je zelfs fel zijn. Het gaat er nu niet om mensen te vriend te houden. Er staat iets belangrijks op het spel.

 

Als het zo ver is. Kies dan bewust voor de aanval. Dan kan met respect. Juist iemand niet willen sparen, geen halve maatregelen is een manier van respect tonen. Het is nu belangrijk een halt toe te roepen aan mistanden.

 

Ik werd zelf ooit scherp aangesproken. De man had gelijk. Ik heb me dankzij hem kunnen verbeteren. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Ik ben hem nu dankbaar. (En nee dat was ik op het moment zelf niet).

 

Wees zuinig met je aanval. Het is niet bedoeld om je zelf te beschermen. Een aanval is nooit de beste verdediging, wat ze ook zeggen. Een aanval is bedoeld om terecht te wijzen.

 

Maar ga niet de moraalridder uit hangen. Val niet iemand aan omdat hij iets doet ‘wat niet hoort’. “Wat niet hoort” is een vage veilige gemeenplaats, waar mensen zich achter verschuilen als ze zelf niet durven staan voor wat ze belangrijk vinden.

 

Ga naar binnen, naar je hart. Luister goed. Pas als je van binnen uit de noodzaak voelt, kies dan de aanval. Wees hard als het moet, maar ook vol mededogen.

 

Axenroos, de Aten.

 

Geven en ontvangen.

Dat zijn Axen. Axen posities die je kunt innemen in interactie met anderen. (vergelijkbaar met de roos van Leary)

 

  • geven
  • nemen
  • houden
  • loslaten
  • weerstaan
  • aanvallen

 

Maar wát geef je? en Wát ontvang je? Ook dat is belangrijk.

 

Cuvelier gebruikt hier het woord At voor.  Axen en Aten. Een At is de inzet van een Ax.

 

Er zijn 6 Aten, ik gebruik de woorden die Cuvelier gebruikt:

  • de persoon
  • het bijzijn
  • het nieuws
  • de richtlijn
  • de zorg
  • het goed

 

Als ik geef kan ik:

Een cadeautje geven (het goed), iemand verzorgen (de zorg), leiding geven (de richtlijn), informatie geven (het nieuws).

Maar ik kan ook mezelf laten zien (de persoon), of ik kan gewoon er gewoon zijn, zonder iets te doen (het bijzijn).

 

het bijzijn

Mijn dochter gaf laatst een prachtig voorbeeld van dat het geven van je bijzijn.

Haar vriendin op de middelbare school is van huis uit Jehova getuige. Ze zou gedoopt worden, en had mijn dochter uitgenodigd om daar bij te zijn. Mijn dochter houdt niet zo van grote drukke bijeenkomsten, en is zelf niet gelovig. Dus zo’n gedoe in een grote kerk is niet iets waar ze uit zich zelf voor zou kiezen. Toch zij ze meteen ja.  Ze wilde er bij zijn: bij iets dat voor haar vriendin belangrijk is. Ze heeft haar bijzijn gegeven.

 

de persoon

We kunnen praten over ons zelf, en over ons gevoel. Maar het gaat dan vaak over mij-daar, mij-toen en mij-straks. Zeer zelden gaat het over mij-hier-en-nu. Dat is te eng. Jezelf écht laten zien. Dat is spannend, maar ontroerend mooi.

 

 

 

Axenroos, de kinderroos.

 

Een van de redenen dat de axenroos op basisscholen goed werkt is het gebruik van dieren.

 

Cuvelier zelf heeft als totemdieren:

  • de leeuw – geven
  • de hond – nemen
  • de schildpad – lossen
  • de steenbok – weerstaan
  • de havik – aanvallen
  • de uil – houden

 

Deze dieren staan als standbeeld op de pleinen in de wijken van de stad.

Door de aten samen te voegen met de axen krijg je 6 x 6 = 36 wijzen van interacties. In het boek staan ook 36 prachtige gedichten die deze 36 interactie-zetten invoelbaar maken.

Maar om het behapbaar te houden kun je vereenvoudigen.

 

Vooral bij de twee axen: geven en nemen is het verschil belangrijk. Die taartpunten worden verder opgedeeld.

Verder worden de volgende aten gekoppeld.

 

nieuws / richtlijn bijzijn / persoon goed / zorg
geven leiden = de leeuw tonen = de pauw zorgen = de bever
nemen volgen = de hond opkijken = hert/wasbeer genieten = de poes

 

Zo krijg je bovenstaand model met 10 dieren. 10 manieren van reageren op de ander of op een situatie.

 

Mooi en simpel.

 

Toch zijn alle 36 combinaties van axen en aten de moeite waard.

 

 

Axenroos, de hele stad. Het plein, de wallen, en de steegjes.

 

We zijn aan het einde van de reis door de stad van Axen.

  • Loslaten in de dieptewijk
  • Houden in de hoogtewijk
  • Geven in  de aanbiedingswijk
  • Nemen in de ontvangstwijk
  • Weerstaan in de verzetswijk
  • Aanvallen in de aanvaslwijk

 

 

En nu dan eindelijk het overzicht van de hele stad.

 

Je ziet nu de samenhang van de verschillende wijken.

 

De stad is verdeeld in een bovenstad (aanvallen/houden/geven) en een onderstad (weerstaan/lossen/nemen).

 

In de linker helft van de stad werken mensen tegen elkaar (ja dat moet zo af en toe, zonder strijd geen verbeteringen). In de rechter helft van de stad werken mensen samen.

(Voor de mensen die nu roepen: “Hé dat lijkt Leary wel!” dat klopt. Maar Leary mist de neutrale posities.)

 

Deze stad heeft ook twee neutrale wijken: de Hoogtewijk (houden) en de Dieptewijk (loslaten).

Op het plein midden in de stad komen mensen samen. In die ontmoeting vloei je makkelijk van de ene ax over naar de andere. Een wisselend spel, dat voor een vloeiende communicatie zorgt.

 

Naarmate je dichterbij de stadswallen komt ontmoet je bewoners die vaster zitten in hun Ax-gebruik. Mensen die eigenlijk alleen nog maar kunnen geven. Of mensen die zich over afzijdig houden, of mensen die overal tegen zijn.

 

De oproep van de stad is: maak kennis met alle wijken. Leer alle axen gebruiken, en vooral wees je bewust van welke Ax je in zet.

 

Gebruik het plein voor je communicatie. Dan zit je niet vast aan een bepaalde manier van reageren.

  • Dan geef je van harte, ook als bijvoorbeeld je advies niet aangenomen wordt.
  • Dan lukt het je om niet te snel te reageren en een keer je mond te houden.
  • Dan kun je er makkelijker voor kiezen om een keer “nee” te zeggen.
  • Dan kun je jezelf toestaan het niet te weten.
  • Dan kun je een compliment dankbaar in ontvangst nemen zonder blozen.
  • Dan kun je scherpe kritiek geven, en daarna direct weer open staan voor een andere visie

 

Gebruik de wallen als kuur. Axen die voor jouw onwennig zijn moet je een keer echt goed doorleven voor je ze makkelijk gebruikt.

  • Ga naar de wal in de verzetswijk en roep heel hard nee tegen alle dingen die je niet meer in je leven wil.
  • Ga naar de wal inde aanvalswijk en schreeuw uit wat er niet deugt aan deze wereld.
  • Ga naar de wal in de ontvangstwijk en laat je helemaal verzorgen
  • Ga naar de wal in de aanbiedingswijk en geef jezelf een keer helemaal zonder achter te houden
  • Ga naar het strandje in de dieptewijk, daal diep genoeg in de put af om je op de bodem af te kunnen zetten
  • Ga naar het klooster in de hoogetwijk voor een retraite

 

Maar laat je door geen van de Axen gevangen nemen. Blijf vrij.

 

Vermijd de steegjes van de stad. De achterbuurten waar mensen tweeslachtig zijn in hun Axen-gebruik.

 

Iemand die dubbele Axen gebruikt, zet anderen vast in de communicatie, maakt ze onvrij:

  • Hij geeft, maar met het doel om dankbaarheid te ontvangen
  • Hij houdt zich in, maar zijn stilte is vernietigend, en als hij uit de toren kom is de aanval twee keer zo hard
  • Hij neemt, en valt je aan als je ze niet nog meer wil geven
  • Hij neemt, maar had eigenlijk nee willen zeggen
  • Hij laat los, maar alleen om als slachtoffer jouw aandacht te vragen.
  • Hij valt aan, maar zijn woede is eigenlijk op zichzelf gericht, het liefst zou hij willen wegkruipen, of hulp ontvangen
  • Hij verzet zich, maar alleen om zich over te laten halen

 

Op welke van de twee Axen je ook reageert, je doet het altijd fout. Goede communicatie is niet mogelijk.

 

Blijf uit de steegjes. Speel het spel open. Wees eerlijk naar je zelf en naar de ander. Hou je Axen zuiver. Gebruik er één tegelijk. En weet welke je gebuikt.

 

 

Ik raad je aan het boek te lezen:

Stad van Axen – Ferdinand Cuvelier

ISBN: 9789086870257

Over gewoon dóen, en daar van leren. En over trots kunnen zijn

Mijn eerste facebook live coaching.

En oh wat leer ik veel.

Het klopt.  Je moet het gewoon gaan doen. Niet wachten tot alles perfect is.

En daar zat ik, in de Bieb.

Ik was met Nicolette voor te bereiden, toen er een man de boeken die hij uitzocht met een smak op de tafel gooide waar mijn laptop stond. En de micrifoon die ik gebruikte om alles via mijn Cochleaire Inplantaten te kunnen verstaan.

Ik vroeg hem of hij de boeken iets zachter wilde neerleggen. Hij snauwde me af, dat ík het was die zachter moest doen. Hij was duidelijk boos over het feit dat ik de Bieb gerbuikte voor mijn coaching.

Wow, wat een oefening. Ik maakte een mental note om nog eens met de Bieb te bespreken of dit de goede plek is, als er mensen zijn die er last van hebben. En zette het van me af. Ja! Dat lukte!

En toen.

Eindeloze reeks technische haperingen. Om de 3 seconden viel de verbinding weg. Net toen we wilden stoppen, leek het beter te gaan.

En ook daar raakte ik niet van in paniek.

En dan de coaching zelf:

Ik moet daar een andere naam voor verzinnen.

Want ergens in de coaching bekroop me het gevoel:

“Hee je moet wat doen. Je had beloofd te laten zien hoe gaaf mensen zijn!”

En ik deed helemaal niks. Nicolette zat van zichzelf gaaf te zijn. Ze deed haar verhaal. En niet omdat ik zulke scherpe vragen stelde.

Ik luisterde alleen maar. En zat er soms tussendoor omdat ik vond dat ik ook wat moest zeggen, maar of dat nou zulke goede interventies waren, weet ik niet.

Ja mijn perfectionist is bezig. Dat mag, daar wordt ik beter van. Kijken of ik het lef heb om het met die blik terug te kijken: wat kan beter?

Maar intussen kan ik ook erg blij zijn met het resultaat! Wat een mooi gesprek, en veel herkenbare HSP dingetjes kwamen langs.

Kan ik me ook trots voelen?

Die vraag laat ik hier en nu binnen komen.

. . .

Ik moet even de “alles wat beter kan” dimmen. Die is nog even bezig, merk ik.

. . .

Ja ik ben trots.