een bijzonder gevoel

Ik ontroer me.

Als ik op een afstand naar mezelf kijk, zie ik wat mijn interne fan ziet: een ontroerend mooi mens, in al haar glorie, en haar onhandigheden.

En soms kan ik van binnen voelen dat ik zo naar mezelf kijk,

Dan krijg ik niet alleen tranen, maar ook een brok in mijn maag. Of eigenljk . .  iets hoger. Ik voel dat gevoel, en dan doe ik een schokkende ontdekking.

Precies ditzelfde gevoel ken ik al heel lang.

Ik had er alleen iets anders aan gekoppeld.

Als ik dit vroeger voelde wist ik dat er iets heel erg mis was. Ik wist alleen niet wat. Ik was te ver van mijn hoede af gegaan, dat was duidelijk. Er was stond iets vreselijks te gebeuren, en ik wist niet eens vanuit welke kant het me zou overvallen.

Ik heb mezelf met terugwerkende kracht omhelsd in al die moment dat ik me zo voelde, en het deze betekenis gaf.

Wat ben ik vreseijk dankbaar dat ik  nu zo’n gave kleur gevonden heb voor dit gevoel.

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *