Hoe we de woorden die ons raakten kunnen helen

Wat waren de woorden waarmee jij naar beneden werd gehaald, vroeg ik in een blogpost.

Ik deelde het op facebook, en laat hier een greep uit de reacties zien.

Het lijkt wel een #metoo.

Dit is hoe we geestelijk aangerand worden:

Je bent naïef.

‘Is het echt zó erg?’

aansteller

Je hebt gewoon een moeilijk karakter..’

Je bent naïef.

Je hoeft het alleen maar niet meer te doen

“Je moet niet zoveel denken.”

“Je denkt teveel.”

Iedereen wordt wel eens gepest., Iedereen is wel eens moe. Iedereen is voelt zich wel eens depressief. Etc.

Stel je niet aan, het is niet eng.

Jij weer natuurlijk

Te… veel, gevoelig, slim, snel, luid, aanwezig…

Jij bent nu mbo en je wordt nooit meer dan dat!”

Dom, Dik en lelijk. En je praat en lacht te hard.

Je bent TE lief. Je bent stront voor mij. Hou toch eens op met zo aardig zijn.

Stel je niet zo aan.

Trek het je niet zo aan. Daar moet je maar tegen kunnen. Waarom huil je nou? doe niet zo moeilijk. Doe eens enthousiaste

Het waren niet de woorden, maar vooral de non verbale communicatie en de afwezigheid van positieve aandacht

“Is er eigenlijk iets wél goed aan jou?”

Stel niet zo aan”. Huilebalk. Sloddervos.

Dit is vast te moeilijk voor je.

Dat kun jij toch niet

Je hebt bloemkolenverstand

Huilen is niet professioneel

Wat heb jij nou te vertellen?

Ik weet het gewoon niet met jou

Anderen doen hier nooit moeilijk over

het is gewoon een kwestie van discipline, dus het ligt aan jezelf.

Je stelt je aan.

Je denkt te veel.

Je bent onbetrouwbaar.

Je bent veel te lief.

Je denkt dat je het leed van de hele wereld op je schouders moet nemen.

 

 

Waarom doen mensen dit?

Ja ik heb het ook gedaan, en zal vast nog wel eens iets zeggen dat verkeerd binnen komt.

We projecteren onze eigen onhandigheid met de wererld op anderen.

Soms knallen we onze frustratie en onvrede er rechtstreeks naar anderen uit (er waren nog ergere uitspraken dan ik in deze selectie liet zien)

Soms willen we advies geven, maar doen we dit vanuit onze eigen pijn.

En de “wees niet naiëf”, en “je kunt het niet aan” achtige opmerkingen zijn vast bedoeld om iemand te behoeden voor teleurstellingen.

Maar dat is zooo zonde!

(Ouders, als jullie mee lezen!)

Die teleurstelling hebben we nodig!

We hebben het niet nodig dat mensen ons daar voor behoeden. We hebben het nodig dat mensen er met ons zijn als we het voelen.

Want allleen  als we die teleurstelling durven voelen kunnen we er door groeien.

En dat is ook hoe we deze woorden kunnen helen in ons zelf.

Niet door keihard het tegendeel te gaan bewijzen.  Daarmee bouwen we aan onze schil. Een schil die op zijn beurt een nieuw zinnetje gaat toevoegen aan bovenstaande lijst.

Bovendien, we hebben niets te bewijzen.

We hebben ons zelf lief te hebben zoals we zijn.

En we mogen dat best anderen bij gebruiken.

En dan gaan we zien dat júist die dingen waardoor we anders waren

de dingen waar we commentaar op kregen

de dingen die we gingen verstoppen

de dingen waar we ons zo voor schamen,

dan gaan we zien dat dát onze grootste kracht is,

dat dát is waar de wereld op wacht

 

De wereld wacht op jou

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *